ეროვნული ბიბლიოთეკა საზოგადოებრივი მაუწყებლის რადიოს პირველ არხზე

საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა და საზოგადოებრივი მაუწყებლის რადიოს გადაცემა ” სოფლის დილა” დამეგობრდნენ და გაუდგნენ გზას… ამ სიტყვებით დაიწყო  2016 წლის 16 იანვარს  გადაცემა ” სოფლის დილა ” და  ეროვნული ბიბლიოთეკის გენერალური დირექტორის მოადგილე  მირიან ხოსიტაშვილი, უპირველესად როგორც ეთნოლოგი წარუდგინა მსმენელს.  ბატონი მირიანის საინტერესო ნაამბობს   საქართველოში, ტრადიციულ ოჯახებში  შრომის გადანაწილების შესახებ ” ბუხრის პირა ამბებმა ” გააგრძელა, და   ეროვნული ბიბლიოთეკის  ფონდებში მოძიებული საუკუნის წინანდელი  სახალისო  საახალწლო მილოცვით დაასრულა გადაცემა.   მე კი   ერთხელ კიდევ გილოცავთ  ახლითაც და ძველითაც უკვე დამდგარ ახალ 2016–ს და  ღიმილსა  და ხალისს გისურვებთ!

images (1)

“გიგოლას ნაამბობი

მევიდა დავხთი, გამითენდა გევითენე, არ ქონებას არ ვუყურე, აქეთ ვეძგერე, იქეთ ვემტვრიე და კაი თქვენ მოგივიდეს გასალოცავს მე მუუყურე თავი – აგერ კაი ნაქურაი, მასთან ჭაჭის ცუცხმუტაი, დურუბაით ბჟუქურაი, კრიპუჭი და გოზინაყი, ანძის ხელა ჩიჩილაკი, ზედ სურო–კურკანტელათი, მევიშვლიპი ბელატ თავზე და მოვყევით ასე ლოცვას მე და ჩემი ხვარანზაი:

დიდებულო, დიდო ბასილ

მოგვეც წელი მშვიდობისა

მოსავალის ხვავ–ბარაქა

ღვინის, ღომის , სიმინდისა.

ახალი ხათაბალა

1912 წელი”

 

 ნინო გედენიძე

 

 

ერთად გავიხსენოთ და ერთად აღმოვაჩინოთ

imagesერთად გავიხსენოთ და ერთად აღმოვაჩინოთ – ვფიქრობ ეროვნული ბიბლიოთეკის ბლოგისათვის  მშვენიერი მისიაა  და ამ აღმოჩენებისათვის  ბიბლიოთეკაში დაცულ ფონდებში   გზამკვლევობაც საპატიოა.
ზამთრის ბუნიობა ყველამ ვიცით, მაგრამ რამდენი ტრადიცია  და რიტუალი უკავშირდება   თურმე.
 21 დეკემბერი – ყველაზე მოკლე დღე ,  ყველაზე გრძელი ღამე  და  ახალი წელი. გილოცავთ გასული წლის მზესთნ გამოთხოვებას და ახალი მზის დაბადებას.      მზის მობრუნება ითვლებოდა  ახალი წლის დასაწყისად და წლის პირველ დღესასწაულად კი ბარბალობა .   წარმართული ღვთაების კულტი  მართლმადიდებლობისათვის წამებული წმინდანის  დღესასწაულს შეერწყა  , თუმცა წარმართული რიტუალი  –ცხიმიანი კვერები და  მეკვლეობა  შეინარჩუნა( მართლმადიდებლური მარხვის გამო ყველიანი კვერები ლობიანებით  შეიცვალა).  და კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი  ფაქტი –  წმ. ბარბარეს   სნეულებათა განკურნებას ევედრებიან, ისევე როგორც  მზის ქალღმერთ ბარბალეს. საქართველოს   სხვა და სხვა კუთხეში სწამდათ   , რომ ბარბალობასა და მზის მოქცევას შორის მჭიდრო კავშირი არსებობდა.  მზე სამი დღით ჩერდება და  „ბარბალობიდან  დღე მატულობს და ღამე კლებულობს იმდენზე, რამდენზეც სამი დღის ბატკანი გადახტებაო“. მზის მობრუნებას გილოცავთ და ერთ ძველ საახალწლო რიტუალს გთავაზობთ  „ ახალი წლის დილით ოჯახის უფროსი სახლში დიდ ცეცხლს  გააჩაღებდა , შემდეგ ანთებულ მუგუზალს ცეცხლში შეანძრევდა, ისე რომ მას მრავლად ნაპერწკლები დასცვენოდა და თან დაიძახებდა :  ამდენი ძროხა, ამდენი გოჭი, ამდენი ქათამიო და ოჯახის სხვა ბარაქას ჩამოთვლიდა.“ – ვერა ბარდაველიძე  ქართველთა უძველესი სარწმუნოების ისტორიიდან.  ამ წიგნში მკითხველი უამრავ საინტერესო და სასარგებლო  ინფორმაციას აღმოაჩენს. „მზე“, „მზერა“ და „თვალის ჩინის „ ურთიერთკავშირი  სვანების  ფიცში  აისახა_  „შენმა მზემ“, „ჩემმა მზემ“   ქვეყნის სხვა კუთხეში კი მშვენიერი მოფერება გაჩნდა    „ ჩემო თვალის ჩინო „ .

ნინო გედენიძე

 

საქართველო გაიჟღინთა მაყაშვილთა გოდებით!

დავიღალე, აღარ მალხენს მნათობთ ლბილი ციალი,Mixeil Makashvili 2
ჩემს ოცნებას აღარ ძალუძს ცად ნავარდი, სრიალი,…
არც სიცოცხლის, არც სიკვდილის აღარა მაქვს ხალისი,
თებერვალმა დამიზამთრა სამუდამოდ მაისი!
გულზე სევდა შემომაწვა თავის მძიმე ლოდებით;
საქართველო გაიჟღინთა მაყაშვილთა გოდებით!

კოტე მაყაშვილის , დამოუკიდებელი საქართველოს მწერალთა კავშირის პირველი თავჯდომარის  ქალიშვილისადმი მიძღვნილი ეს ლექსიც , შეიძლება ითქვას, აღდგენილი დამოუკიდებლობის მონაპოვარია.  ათეული წლების მანძილზე   ლექსს კი არა, ბევრი ადამიანის   სახელს  ვერ ახსენებდნენ ხმამაღლა. ტაბუ დადებული   თემები , სახელები, მოვლენები …  ბევრი რამ გაცხადდა და კიდევ მეტი ამოსახნელია.   ეროვნული ბიბლიოთეკის ეზოში მარო მაყაშვილის ბაღის  გახსნაზე მუშაობისას  კიდევ  რამდენიმე  უცნობი   გმირი აღმოვაჩინე– კოტე  მაყაშვილის  სტრიქონების ადრესატები მიხეილ და რევაზ მაყაშვილები. მათი ნეკროლოგი მარო მაყაშვილის დღიურში აღმოჩნდა , …

სამწუხაროდ რევაზ მაყაშვილზე   ნეკროლოგის გარდა სხვა  ვერაფერი მოვიძიე ჯერჯერობით.

სამშობლოს გმირთა მოსვენება თელავში

(ნეკროლოგის  მაგიერ)

„ კახეთს შეუძლია თამამად იამაყოს , რომ პირველად მან გაიღო მსხვერპლი სამშობლოს მთლიანობის და თავისუფლების დასაცავად.

მიშა და რეზო მაყაშვილები

მიშო მაყაშვილი ტფილისში საიუნკერო სასწავლებელზე ქურდულად თავდასხმის დროს, ხოლო რევაზ მაყაშვილი წითელ ხიდთან ხრამზე  გმირულად დახოცილნი მოასვენეს თელავში მაისის 9 (1920 წ.).

მაყაშვილების უმანკო გვამები მოუწოდებს  ქართველ ერს  გავიდეს ბრძოლის ველზე და შეებრძოლოს ყველა იმას , ვინც მოისურვებს საქართველოს მთლიანობის და დამოუკიდებლობის ხელის შეხებას“

მადლობა ქალბატონ ნანა კოტეტიშვილს  , სოლომონ მაყაშვილის  შვილიშვილს,  მიშა მაყაშვილის შესახებ მასალის მოწოდებისათვის.

მიხეილ მაყაშვილი დაიბადა 1899 წლის 4 მარტს, გენერალ–მაიორის, სოლომონ მაყაშვილის ოჯახში. სწავლობდა იუნკერთა სასწავლებელში. 19 წლისას  უმაღლესი ჯილდო – წმინდა გიორგის  ჯვარი  ჰქონდა მინიჭებული  მამაცობისათვის .    მიშო მაყაშვილი   დამოუკიდებელი საქართველოს  მფრინავთა პირველი გამოშვება იყო, უფრო ზუსტად სწორედ 1921 წელს ამთავრებდა იუნკერთა სკოლას  ოფიცრის ჩინით… .2 მაისს  იუნკერთა სასწავლებელზე ბოლშევიკების თავდასხმის ერთადერთი მსხვერპლის  მიშა მაყაშვილის  დამკრძალავ პროცესიას   წინ თვითმფრინავი მიუძღოდა, რომელსაც  მისი ბიძაშვილი ნიკოლოზ მაყაშვილი მართავდა თურმე.     თელავამდე ყველა სადგურში  გმირის ცხედარს უამრავი ხალხი ხვდებოდა, თელავში კი მგლოვიარე დედის სიტყვებმა ყველა გააოგნა , მან ქალიშვილებს მიმართა  : „არ იტიროთ! დღეს ჩემი შვილის ქორწილია… სამშობლოს შევწირე შვილი „  , სამწუხაროდ მისი მეორე ვაჟიც ბორისიც, სამშობლოს ღირსების დაცვას შეეწირა.    1921 წელს  გემზე ასულს  შეუტყვია, რომ ბოლშევიკები ქალებს შეურაცხყოფენო და გზიდან დაბრუნდა– შინ სამი და ეგულებოდა.    დარჩა და ჩეკას ხშირი „სტუმარიც „გახდა, თუმცა თანამშრომლობაზე კატეგორიული უარი განაცხადა. მაშინ  რუსმა  მომხვდურმა თურმე საქართველო, მთერი ერი შეურაცხყო, შეუგინა და   აღშფოთებულ ბორისმა სამელნე ესროლა.  შემდეგ იყო  კონდახებით ცემა, მძიმე ოპერაცია  და ინვალიდობა, რომელიც მალე ფატალურად დასრულდა.

მიშა, რეზო, მარო, ბორის…

„ საქართველო გაიჟღინთა მაყაშვილთა გოდებით !“

ნინო გედენიძე

 

ეროვნული ბიბლიოთეკის საჩუქარი თბილისქალაქს

ნინო გედენიძე

მწვანესაფარ და ღიმილშემოძარძცვულ, ჩაბეტონებულ დედაქალაქს თბილისქალაქობისათვის ეროვნულმა ბიბლიოთეკამ , მართლაც განსაკუთრებული საჩუქარი მოუმზადა. ქალაქის გულში პატ12111952_10207889553774081_3265172451028700379_nარა, მყუდრო თავშესაფარი–”ზამთარ თბილი, ზაფხულ გრილი”– მარო მაყაშვილის სახელობის ბაღი. ეს უბრალოდ ბაღი მემორიალური წარწერით როდი გახლავთ. ეზოდან შემოსასვლელ გვირაბში მუდმივ გამოფენად ქცეული სახელდახელო ექსპოზიცია 1918–1921 წლების თბილისსაც წარმოგიდგენთ და დამოუკიდებლობის დასაცავად დაღუპულ რამდენიმე, ნაკლებად ცნობილ ახალგაზრდასაც გაცნობთ. ორ ფოტოზე კი თბილისის  კართან მომდგარი “წითელი სიკვდილი”, წითელარმიელები არიან  ასახულნი. სიხარულის და სიყვარულის ყველაზე საშიში მტერი დავიწყება და უმადურობაა  და ეროვნული ბიბლიოთეკის ახალგაზრდა მესვეურებმაც ამ ბაღის შექმნით ყველაზე სათუთი სიმები შეურხიეს საზოგადოებას– 18–20 წლის გოგო–ბიჭების სიცოცხლე საქართველოს დამოუკიდებლობას და ერთად ყოფნის სურვილს შეეწირა. 118 იუნკერი იცავდა  თბილისს კოჯორი–ტაბახმელას მისადგომებთან. ასთვარამეტივეს სახელი შემოინახა ერთერთი  ემიგრანტის არქივმა, რომელიც დღეს უკვე  ეროვნული ბიბლიოთეკის ემიგრაციის დარბაზში  ინახება.

ახალ წელს გილოცავთ მწიგნობარნო!

gamocemebi

“უკეთუ იხილოთ რამე სიმრუდე და ნაკლულოვანება…ჩვენთვის ძვირს ნუ ზრახავთ,რამეთუ ვითარცა ვერვის ძალუძს ცისა ხილვად, უკეთუ კნინოდენცა არა იპოვებოდეს ღრუბელი, ეგრეთვე ვერ ძალუც, კაცობრივსა ხელსა საქმედ, თვინიერ ცდომილებასა რასამე”– ვახტანგVI –ის სტამბის მუშაკთა  ამ თხოვნით სრულდება წინასიტყვაობა გამოცემისა, რომელიც ვახტანგ VI–ის მიერ 1709 წელს დაარსებული სტამბის 300 წლის იუბილეს მიეძღვნა. მე კი, ამ დასაფიქრებელი შეგონებით მსურს მოგილოცოთ  ახალი სასწავლო წლის, საეკლესიო კალენდრით ახალი წლის და  საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის  კიდევ ერთი საინტერესო პროექტის ‘მწიგნობარის” განახლება.    პირველი ქართულის სტამბის ( საქართველოში) გამოცემების ეროვნული ბიბლიოთეკის კოლექციის აღწერილობა ეროვნული ბიბლიოთეკის იშვიათ გამოცემათა განყოფილების ტანამსრომელტა  მრავალწლიანი კვლევა–ძიების შედეგია და ვფიქრობ , ნამდვილი საჩუქარი სასულიერო პირებისა და ერის წიგნადი საგანძურის გაცნობის მსურველთათვის.

 

ნინო გედენიძე

ეროვნული ბიბლიოთეკის ახალი პროექტი

ნინო გედენიძე

 

საქართველოს პარლამენტის ეროვნულ ბიბლიოთეკაში სამ მაისს მოეწყო. გამოფენა–საღამო „პოეზიის დღე–2012“ და რამდენიმე მოვლენა გააერთიანა: 7 მაისი „ცისფერყანწელთა“ ორდენის მიერ დადგენილი პოეზიის დღე და 5 მაისი– პრესის დღე. ეს ორი თარიღი ეროვნული ბიბლიოთეკის კიდევ ერთი ახალი პროექტის ფარგლებში განხორციელდა. პროექტი ერთჯერადად გამოსული პერიოდული გამოცემების, პირველ ეტაპზე, გაზეთების კოლექციის შექმნას ემსახურება. რაიმე მოვლენასა თუ  საიუბილეო თარიღთან დაკავშირებით გამოცემული სპეცგამოშვებები საერთო კატალოგშია გაბნეული. ბიბლიოთეკაში მოსულ ან სახლიდან ელექტრონულ გატალოგში შესულ მკითხველს ბევრი დროი და ძალისხმევა დასჭირდება ამა თუ იმ თემაზე ერთჯერადად გამოცემული გაზეთების მოსაძიებლად. თემები კი მართლაც მრავალფეროვანია და შესაბამისად გაზეთებიც მრავლადაა. თუმცა აქვე უნდა ითქვას, რომ მათი ერთი ნაწილი საერთოდ არანაირ ღირებულებას არ წარმოადგენს, მაგრამ ფაქტია და ამის გვერდის ავლაც არ შეიძლება.

ასე რომ ამ კოლექციის შექმნა, ნამდვილად კარგ სამსახურს გაუწევს მაძიებელ და კირკიტა მკითხველს.

Continue reading

მურმან ლებანიძე, ყუფარაძე და კალენდარული წელი

მერაბ ვეკუა

ეროვნული ბიბლიოთეკა

დეპარტამენტის დირექტორი

ისეთი დრო იყო, როცა ხალხი მთავრობას არ უსმენდა და მთავრობა კანონს. დიდი გაჭირვების პერიოდი იდგა და ადამიანთა უმეტესობა მხოლოდ არსებობდა. შესაბამისად, ხალხს კითხვისთვის თავი ჰქონდა განებებული და აზროვნებაც დროებით შეწყვეტილი ისე, რომ ამას თვითონ ვერ აცნობიერებდნენ. აზროვნებაზე უარის თქმა კი, სულიერ გაკოტრებას ნიშნავს.

მეტროთი ვმგზავრობდი. სამსახურში მიმეჩქარებოდა. გუშინ ჯონდის გამოსვლას მოვუსმინე. ნუთუ მართალია რასაც ამბობს? არჩევნები ახლოვდება. კარგად ვაცნობიერებ, რომ ჩემ ხმას შეიძლება გადამწყვეტი მნიშვნელობა ჰქონდეს. დიდი სიფრთხილე მმართებს. შეცდომის დაშვების უფლება არ მაქვს. შეიძლება ქვეყანა სხვა მიმართულებით წავიდეს.

გაჩერებაზე უცნობი ქალბატონი შემოვიდა ორი დიდი ჩანთით.

– დაბრძანდით, ქალბატონო ვენერა – ჩემდა უნებურად ვუთხარი მას.

უცნობი ქალბატონი ჩემს ადგილზე მოთავსდა ისე, რომ თვალები ჩემთვის არ მოუშორებია.

– თქვენ მიცნობთ მე?
არ დავბნეულვარ, სახეზე შევხედე, გავუღიმე და მივხვდი, რომ მრავალი დედმამიშვილი ჰყავდა. აინშტაინის ალბათობის თეორიის თანახმად და გამორიცხვის მეთოდის გამოყენებით, მას ერთ–ერთი ძმა უნდა ჰყოლოდა და უტიფრად მივახალე:
– მე თქვენს ძმას ვიცნობ.
– ჩემი უშანგის ამხანაგი ხართ? შეჰკივლა ქალბატონმა.

Continue reading

დასჯილი წიგნი

მაია მიქაბერიძე

 ქართული წიგნის ისტორიაში ცნობილია ბევრი ისეთი გამოცემა, რომელიც, შეიძლება, არ გამოირჩეოდეს მაღალი პოლიგრაფიული დონით ან სიძველით, მაგრამ მაინც საინტერესოა თავისი განსაკუთრებული ბედის გამო. მინდა გაგაცნოთ ერთ-ერთი ასეთი წიგნი. ეს არის ბიბლიოგრაფ გიორგი ბაქრაძის მიერ შედგენილი ”ქართული პერიოდიკის ბიბლიოგრაფია. 1819-1945”. წიგნის შემდგენელმა, ნამდვილმა პროფესიონალმა და კეთილსინდისიერმა ბიბლიოგრაფმა, სრულად აღწერა 1819-დან 1945 წლამდე გამოსული ქართული ჟურნალ-გაზეთები. გამოცემიდან ცოტა ხანში ეს წიგნი აიკრძალა. მაღაზიებიდან ამოიღეს გაუყიდავად დარჩენილი ცალები და უტილიზაციას დაუქვემდებარეს, ხოლო ბიბლიოთეკების ეგზემპლარები საერთო მოხმარების ფონდებიდან გადაიტანეს დახურულ ფონდებში.

თითქოს გაუგებარია, რას უნდა შეეშინებინა ხელისუფლება. ბოლოს და ბოლოს, ეს ხომ უბრალოდ ბიბლიოგრაფია იყო, ე.ი. გარკვეული წესებით შედგენილიო ჟურნალ–გაზეთების სია და მეტი არაფერი. არც გ. ბაქრაძე იყო საბჭოთა ხელისუფლების წინააღმდეგ მებრძოლი გმირი. იგი იყო სახელმწიფო წიგნის პალატის თანამშრომელი და ეს სამუშაო შეასრულა დირექციის მიერ შედგენილი გეგმის შესაბამისად.

 როგორც ჩანს, საბჭოთა ხელისუფლება დააფიქრა მიღებულმა შედეგმა –  ბიბლიოგრაფიაში თვალნათლივ გამოჩნდა, რომ გასაბჭოებამდე საქართველოში ბოლშევიკურ პრესაზე უფრო მეტი რაოდენობით გამოდიოდა არაბოლშევიკური პრესა. არა და, საბჭოთა პროპაგანდა ხალხს არწმუნებდა, რომ მოსახლეობაში ბოლშევიკური შეხედულებები იყო უფრო გავრცელებული და ამ პერიოდის ჟურნალ-გაზეთების უმეტესობაც სწორედ ბოლშევიკური იყო. გ. ბაქრაძის ბიბლიოგრაფიამ საპირისპირო სურათი აჩვენა – საქართველოს გასაბჭოებამდე პარტიულ გამოცემათა უმეტესობა სოციალ-დემოკრატიული პარტიის მენშევიკური ფრთის იდეოლოგიურ მიმართულებას გამოხატავდა. იყო აგრეთვე დიდი რაოდენობით სოციალ-ფედერალისტური და ეროვნულ-ლიბერალური მიმართულების პერიოდიკა. ამათ ემატებოდა ანარქისტული და სხვაგვარი ჟურნალ-გაზეთებიც. პარტიული გამოცემების საერთო მოცულობაში  ბოლშევიკურ პრესას დაახლოებით მეხუთედი ეკავა.

ეს უბრალო არითმეტიკა იმის მაჩვენებელი იყო, რომ 1921 წლამდე ბოლშევიკური იდეოლოგია არ იყო პოპულარული საქართველოს მოსახლეობაში. აქედან კი ადვილად შეიძლებოდა იმ დასკვნის გამოტანა, რომ  ბოლშევიკური, ე.ი. კომუნისტური ხელისუფლება ძალით და, თანაც გარედან, თავსმოხვეული ხელისუფლება იყო.

Continue reading

ჯადოსნური სამყარო ბიბლიოთეკაში

ლიკა ბაქრაძე

ამბობენ, სიცოცხლის ბოლომდე მიგყვება ბავშვობისდროინდელი მოგონებების  სუნი, ფერი, მელოდია, შეგრძნებები. მეც ასე ვარ – არ მახსოვს შენობა, ინტერიერი, არაფერი გარშემო, გარდა წიგნების იმ განუმეორებელი სუნისა, რასაც ვერაფერს შეადარებ და ამბები – ჯადოსნური, ამაღელვებელი ამბები, – რაც იმ საბავშვო  წიგნებში იყო.

მახსოვს, მაღალ ჭერამდე აზიდულ კარადას იატაკთან თარო აკლდა, რაც შესანიშნავად გამოვიყენე. შევძვრებოდი ხოლმე, მივიყუჟებოდი თაროებქვეშ და ვკითხულობდი. ჩემი ბავშვობის საყვარელი თამაში.:) შემძვრალი ხარ საიმედო ადგილას, უსაფრთხოდ, ვერავინ გხედავს, არავინ შეგიშლის ხელს დატკბე ჯადოსნური წიგნის სამყაროთი და იმ უცნაური, განუმეორებელი სურნელით, რომელიც მარტო წიგნს აქვს. ესაა ჩემი ბავშვობის ერთ-ერთი ყველაზე მკაფიო მოგონება, რომელიც, ვიცი, არასდროს წაიშლება და ყოველთვის გაიღვიძებს როგორც კი წიგნის სასიამოვნო სუნს შევიგრძნობ. არადა ჩემი პროფესიიდან გამომდინარე, მიხვდებით ალბათ თუ რა სიხშირით ვგრძნობ ამას:)

ძალიან მინდა,  წიგნის ჯადოსნური სამყარო ყველა ბავშვისთვის ისეთივე ძვირფასი გახდეს, როგორც ჩემთვისაა. ადამიანი ხომ ბავშვობაში ყალიბდება, რაშიც უმთავრეს როლს საბავშვო ლიტერატურა თამაშობს – წიგნიდან წაკითხული, ფურცელ-ფურცელ ამოკრეფილი ჯადოსნური ამბები.

Continue reading

“შუშანიკის წამების” იშვიათი გამოცემა

ავტორი: იშვიათ გამოცემათა განყოფილება

ეროვნული ბიბლიოთეკის იშვიათობათა ფონდში  „იშვიათობის“ ერთ–ერთ განმასხვავებელ კრიტერიუმად მიჩნეულია გამოცემის მაღალი პოლიგრაფიული დონე. თუ წიგნს კულტურულ–ისტორიული ღირსებაც გააჩნია –  XX-XXI  საუკუნის გამოცემებმაც შეიძლება ბინა დაიდონ ვახტანგ VI, ბაქარ ბატონიშვილისა თუ ერეკლე II–ის ღვაწლით დასტამბულ ძველნაბეჭდი წიგნების გვერდით, ამის დასტურად გთავაზობთ ერთ გამოცემას:

იაკობ ცურტაველი შუშანიკის წამება, რედაქტორი ოთარ ეგაძე. – თბილისი, „ხელოვნება“, 1983, 348 გვ.

წიგნის გამოცემა ნაწარმოების თხუთმეტსაუკუნოვან იუბილეს მიეძღვნა. ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორის ელენე მაჭავარიანის ძველქართული და კალიგრაფ გიორგი ნადირაძის მიერ შვიდ ენაზე გადაწერილი ტექსტი დაბეჭდილია ცარცის ქაღალდზე. სიუჟეტური სურათების მხატვარი მამია მალაზონია, მშვენიერი ფორზაცები, ტიტული და კონტრტიტული გაფორმებულია ვახტანგ გაბელაიას მიერ.

მაღალი პოლიგრაფიული ხასისხით დასტამბული გამოცემა სხვადასხვა სახის ყდებშია აკინძული. ტირაჟის მცირე ნაწილი ხბოს ტყავითა და ჭედური ნამუშევრითაა შემკული, რომელიც მხატვარ სოსო ბახტაძის მიერაა შესრულებული.

თუ თქვენ პირად ბიბლიოთეკაში გაქვთ ასეთი გამოცემა, შეგიძლიათ იამაყოთ!